Nisaba oraz kolekcja Homecoming

Niebywałe w jaki sposób potrafi się poukładać życie, kiedy się tego nie spodziewamy..

W ubiegłym roku stanęłam przed wyborem i okolicznościami, o których nie mogłam Wam niestety wcześniej opowiedzieć, a które, chociaż początkowo nieco przerażające, sprawiły mi niebywale dużo radości w ubiegłych miesiącach. Wzięcie udziału w tym pięknym przedsięwzięciu, którym dzisiaj chcę się z Wami podzielić, to ogromna dla mnie radość i komplement, ale też i fantastyczna sposobność do podzielenia się z Wami zakulisowymi pracami nad przepiękną kolekcją dzianin Homecoming (klik i klik), którą w zespole 10 projektantów opracowaliśmy dzięki Martin's Lab i jego niezwykłej włóczce Aubrey Sport (klik). 

 Mieszkając na obczyźnie wspominam bardzo często i tęsknię do miejsc, które mocno kojarzę ze swoim radosnym dzieciństwem, a które dane mi było spędzać w bardzo malowniczej polskiej wsi, domu pachnącym pieczonym chlebem, z porankami rozpoczętymi od szukania jajek, i całymi dniami spędzonymi na włóczęgach po okolicznych polach, łakach, często uwieńczonymi leżeniem w koniczynach z wzrokiem skierowanym w górę. 

Nie doceniałam wtedy tego, co było wokół mnie, ciągle spogladając w chmury lub poza linię horyzontu. 

Po latach, kiedy przyszło mi tam wrócić, zauważyłam jak bardzo to miejsce w moim odbiorze się zmieniło.. Te przepastne łąki i ogromne wzniesienia zamieniły się w całkiem zwyczajne górki i doliny.. w domu już nie było zapachu chleba, brakowało też Kochanej Babci, krzątajacej się w ogrodzie wypełnionym polnymi kwiatami... 

Kiedy stanęłam przed zadaniem stworzenia dzianiny, będącej interpretacją powrotu do domu, mój umysł zawędrował do tej właśnie wsi, do czasu żniw, tych upalnych wakacji i pól zmalowanych złotem dojrzałego zboża. 

Mój projekt, Nisaba, nazwany został na cześć sumeryjskiej bogini urodzaju, której charakterystyka bogini silnej i mądrej, odzwierciedla to, co chciałam w tym projekcie oddać. Siłę i niezywkłą urodę  otaczającej nas natury, znajdującej się tuż za rogiem i w zasięgu ręki. 

Oto Nisaba:

Kolekcja Homecoming (klik i klik) miała dziś swoją premierę na festiwalu w Edynburgu, gdzie możecie, jeśli się tam wybieracie, obejrzeć wszystkie projekty dostepne w kolekcji oraz wybrać włóczki! Kolory są zaiste bajeczne, ale oprócz włóczek w piątek i sobotę macie też możliwość spotkania się osobiście z niektórymi z projektantów, zaangażowanych w tworzenie tej kolekcji! 

Ja Was serdecznie zapraszam w sobotę w godzinach 13:30 do 14:30 na stanowisko Martin's Lab (E2), gdzie pomogę Wam wybrać włóczki oraz podpiszę dla Ciebie Twoją własną książkę! :D

Ale to nie wszystko, oprócz mnie tego dnia możesz spotkać również: Isabell Kraemer, Jonna Hietala oraz Woolly Wormhead! 

Ekscytujące, czyż nie? :D 

Do zobaczenia i do przeczytania wkrótce.. lecę się pakować :* 

Miłego weekendu Kochani :* 

*Zdjęcia wykonane zostały przez whiteberry.com.pl

Nellix

Bardzo trudno jest mi się pozbierać tej.. właściwie nawet nie wiem jak tę porę roku nazwać, bo ani to zima, ani wiosna, ani listopad.. Ale zbieram się w sobie pomalutku....

A dzisiaj chciałabym Wam przedstawić jednego z moich ulubieńców zimowego sezonu. Przetestowany jeszcze w listopadzie, dziś dołączył do grona wzorów opublikowanych. 

Bardzo się lubimy i często można nas razem zobaczyć :) 

To już 39 wzór, który na przestrzeni tych kilku lat udało mi się wypuścić w świat. Z tej okazji można go od dziś, aż po walentynki, nabyć w znacząco niższej cenie (-40%) - klik

Wzór jest dostępny tylko w języku angielskim!

Oto my, Nellix i ja!

Wybaczcie, że tak krótko, ale słowa jakoś ostatnio więzną mi w gardle.. Trudno jest pisać, gdy wena rzuca kłody pod nogi, oj, bardzo trudno! 

Ale mam nadzieję, że wraz ze zbliżajacym się do nas orkanem smutki moje zostaną rozwianę i znów w mojej głowie zagości ekscytacja i radość tworzenia..  oby oby!

Pozdrawiam Was serdecznie!

Do następnego razu! :* 

Flicorianowy BIG BROTHER

Dziś jest jeden chyba z najbardziej burych i smutnych dni w tym kalendarzowym roku, Połówek bowiem zapakował się jakimś dzikim świtem i wróci pewnie jeszcze ciemniejszą nocą. To jeden z tych dni, kiedy wena do dziergania się gdzieś ulotniła i zwyczajnie nie chce wrócić. To jeden z tych dni, kiedy nie cieszy nawet pierogów lepienie. Właściwie nic nie cieszy. 

Ale tak naprawdę właśnie w czasie jednego z takich byle jakich dni najlepiej mi się pracuje! Żadnych dystraktorów, żadnych czasu - pożeraczy, uwagi - odwracaczy.. W związku z tym zajęłam się NARESZCIE spisaniem tego projektu, który już niebawem pójdzie w łapki moich kochanych TESTEREK. Zasadniczo powinien się tam znaleźć już miesiąc temu, ale powiedzmy sobie szczerze, że nawet mój, z natury genialny umysł (tak, skromna też bywam ;) ) nie współgra z wiecznym stanem podgorączkowym i katarem. Miesiąc minął a ja wciąż jestem niepewna czy czasem aby znów zaraz mnie coś nie położy.. i nie mam tu na myśli Połówka ;) 

Zdrowie, fajnie jak jesteś, ale jak Cię nie ma, to dramat.. wróć i zostań na dłużej!

Zrobiłam sobie w związku z tym, wiecznie trwającym stanem przeziębienia, przerwę na ozdrowienie i właśnie dziś, kiedy pieczarki w zespół z kapustą oczekują uwagi, suszone grzyby wciąż suszone i bez nadziei, że ich stan ulegnie zmianie, wytężam swój umysł z pomocą excela i liczę te oczki. 

Na Big Brothera Flicorianowego, o tego!

 

 

Jak sam flicorian, może być też i w fikołkowej wersji noszony, z czego namiętnie korzystam.

Włóczka jest od De Rerum Natura (a to nowość dla mnie, prawda? ;) ), Gilliatt, w jedynym i słusznym kolorze fusain, odcieniu czerni nakrapianej białymi punktami. Wykańczam już jej zapasy i chyba w końcu podziergam z czegoś innego! jak wena wróci ;) jeśli.. bo wróci???

Pomysł na czarną wersję tego swetra powstał pod wpływem pewnej między - projektanckiej wymiany poglądów z Katrin Schneider, kiedy to podczas tegorocznego Wollfestivalu w Dusseldorfie miałyśmy okazję się spotkać. Katrin bowiem zadumała się nad czerwonym Flicorianem by nagle stwierdzić - "a gdyby tak go w czerni zrobić?"..  a gdyby? mnie nie trzeba dwa razy namawiać.. ;)

Cieplutki, z o niebo grubszej włóczki niż jego czerwony poprzednik, wzbogacony o mięsisty kołnierz i nieco bardziej klasyczne rzeźbienie w dole swetra, stał się szybko moim ulubieńcem. 

Test tego kardiganu rozpocznie się już na początku Nowego Roku, a wzór pewnie pojawi się juz w lutym. Chociaż wolałabym, żeby był już.. już zaraz.. Ale cierpliwie doczekam się i tego. :) 

Mam też nadzieję, że tchniecie we mnie nieco dobrej energii, bo plany mam na nowy rok zacne, ale wymagają nieco odwagi, której u mnie jest raczej wieczny niedobór. Podobno jak się powie coś publicznie, to się trudno z tego wycofać - więc mówię - potrzebuję Waszego dobrego słowa i wsparcia! coby wena zagubiona wróciła i odwagi, by sięgać po te swoje marzenia .. 

A z zupełnie już innej beczki.. albo choineczki ;)

Spokoju Kochani w ten świąteczny czas, niech się dzieje dobrze, smacznie, ale przede wszystkim w zdrowiu, z bliskimi i w serdecznej atmosferze. A jeśli to nie do końca jest możliwe, to pamiętaj, że Ty jesteś dla siebie najważniejsza(y), więc zadbaj o siebie w ten świąteczny czas i bądź dla siebie dobra(y)! :* to najlepsza inwestycja!

I do usłyszenia już w Nowym 2019 Roku! 

Shanel

Grudniową porą najmilej jest się otulić w coś niezwykłego. I chociaż szalik, który chcę Wam dzisiaj zaprezentować z pewnością nie będzie pasował św Mikołajowi, to bez najmniejszego trudu potrafię sobie wyobrazić Mikołajową, jego żonę, otuloną w taki właśnie szal.

Shanel łączy w sobie to wszystko co w wełnianym otuleniu lubię najbardziej, mięsistość grubaśnej wełnianej włóczki, klasyczny kształt i piękną, symetryczną strukturę wykorzystanego wzoru. Lubię eksperymentować ze splotami i lubię, gdy, niemalże bezwiednie, rodzi się w mojej głowie pomysł na dzianinę, której nie sposób odmówić. Z drugiej zaś strony, to przecież tylko prawie zwyczajny sześciokąt. Tak, to prawda. Ten szal nie ma w sobie zbyt wiele z konstrukcyjnych triczków, ale wydaje mi się, że udało mi się w nim połączyć wszystkie moje największe dzianinowe miłości, takie jak jego dwustronność oraz stosunkowo prosty wzór, dzięki któremu dzierganie tego szala jest równie przyjemne, jak efektowne. Wisieńką na torcie są wykorzystane w jego dolnych krawędziach frędzle. 

Szal zaprojektowany został z myślą o włóczce typu aran, wydziergany został na drutach w rozmiarze 5.5 mm, zakończony frędzlami z cieńszej włóczki w tym samym odcieniu. Mój projekt powstał z włóczki od De Rerum Natura, Cyrano i Ulysse w kolorze poivre blanc. 

I chociaż zdjęcia wykonaliśmy już chwilę temu, mam nadzieję, że dzięki nim poczujecie jego ciepło i miękkość! 

Oto Shanel: 

Wzór na ten projekt jest od dziś dostępny w moim sklepie na ravelry (w języku angielskim tylko!) klik.

Pozdrawiam Was serdecznie i życzę Wam miłego dziergania! :) :*